یک بار مطلبی نوشته بودم که عنوانش یک ربع بود. من یک ربع تا دم کشیدن چای وقت آزاد داشتم، شروع شمردم که با این یک ربع چه کارهای باارزشی می توانم م به جایش نشستم و وبلاگ می نویسم. عقل ندارم که، یک ربع من که اندازه یک ربع سکه بهار ارزش داشت.

بعضی وقت ها شعری از یک شاعر بزرگ می خوانید و با خودتان می گویید ای کاش این شعر را نگفته بود و من می گفتمش. خواهشا فکر نوشتن مطلبی با عنوان یک ربع را از سرتان بیرون کنید.